De voordeur staat voor je open.
Je hangt je jas op en loopt via de keuken naar de eetkamer.
Misschien kijk je eerst rustig rond.
Misschien schenk je alvast een kop thee in. Of vraag je om een verse kop koffie.
Neem vooral de tijd.
In de kast wachten tientallen keramiekstukken op hun nieuwe eigenaar.
En regelmatig vind je hier ook seizoenscollecties voor Kerst, Pasen of een kinderfeestje.
Misschien zie je meteen iets waarvan je denkt:
“Ja… deze wordt van mij.”
Dat hoor ik misschien wel het vaakst.
En eerlijk gezegd geloof ik daar niets van.
Iedereen is creatief.
Alleen zijn we het soms een beetje vergeten.
Hier hoef je niets perfect te doen.
Een fout bestaat eigenlijk niet.
Soms wordt juist een onverwachte verfspetter het mooiste detail van je werk.
Dat hoeft ook niet.
Misschien blader je vooraf door Pinterest.
Of een woonmagazine.
Of sla je onderweg foto’s op van kleuren, bloemen, servies of patronen die je mooi vindt.
Maar misschien kom je zonder plan.
Ook dat is helemaal goed.
Vaak ontstaat het mooiste idee terwijl je bezig bent.
Voor sommigen is dat het spannendste moment.
Dat is heel normaal.
Je kunt eerst met een grafietpotlood zacht een schets maken.
Tegen mezelf zeg ik altijd, als ik denk dat ik iets niet kan, wat Pippi Langkous vroeger al zei:
“Ik heb het nog nooit gedaan… dus ik denk dat ik het wel kan.”
En als de spanning nog even blijft…
Dan sluiten we soms heel even onze ogen. Een paar rustige ademhalingen. Voelen dat je voeten op de grond staan.
En dan… komt die eerste penseelstreek vanzelf.
zijn er twee uur voorbij.
Er wordt gelachen.
Er ontstaan mooie gesprekken.
Of juist niet.
Ook dat is helemaal goed.
En ineens kijk je naar jouw eigen werkstuk.
Met een glimlach.
Je werkstuk blijft nog even bij mij. Ik glazuur het zorgvuldig en bak het af in de keramiekoven.
Wanneer het klaar is, stuur ik je een WhatsApp.
Daarna kun je het ophalen en zorg ik ervoor dat het zorgvuldig wordt ingepakt.
.
“Ik geloof dat iedereen af en toe een plek nodig heeft waar niets hoeft”